şiir

Canlı bir kitapsın, yazarı Mevlâ Açık dur, kitaplar seni okusun. Yüzünde şavklansın nazarı Mevlâ Eğilsin mehtaplar seni okusun. Kasırga ol, döne döne zikir et Her nefese on bin misli şükür et Şüphe burgacında Hakkı fikir et Uyansın girdaplar seni okusun. Erisin geceler gündüze gel ki Kalmasın...

Birtanem Sevda güneşiyle buluşan ağaç, Sonbaharda çiçek açar Birtanem. Bir tebessüm olur bin derde ilaç, Aşk bakidir, Her şey geçer Birtanem Eser dost meltemi uzaktan önce, Daveti kalp duyar kulaktan önce. Güzellik suyunu dudaktan önce, Gözler içer, Gönül içer Birtanem Muhabbette gece olmaz...

Sen Varsın Gönül tezgahında şiir dokudum İplik iplik nakışında sen varsın. Aşk yolunun kanununu okudum Madde madde yokuşunda sen varsın. Fikir vadisinden bir ırmak geçer Eğilir serviler, suyundan içer Bağrında ay doğar, zambaklar açar Sessiz sessiz akışında sen varsın. Öz suyusun hayat denen...

Geleceğim Yıllar yirmi olsa da, otuz olsa da Yollar kar, çamur olsa da, buz olsa da Bedenim yorgun, aç ve susuz olsa da Bir gün yalın ayak, terli gömlekle - Gelirim, beni bekle Belki yakında olur, belki de uzak Sırtımda hatıralar, saçlarımda ak Gün, tarih bilemiyorum amma, muhakkak Bitmeyen bir...

Ben Hep Seni Düşünürüm Aşktan yana söz duyunca, Ben hep seni düşünürüm. Uçsuz hayaller boyunca, Ben hep seni düşünürüm. Yıldızlar kayar yüceden; Renkler sıyrılır geceden; Yüreğim sızlar inceden; Ben hep seni düşünürüm. Aklın ucu değer hiçe; Yol ararım içten içe. Kâinat uyur sessizce, Ben hep...

Ah, kimselerin vakti yok Durup ince şeyleri anlamaya Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar Evler çocuklar mezarlar çizerek dünyaya Yitenler olduğu görülüyor bir türküyü açtılar mı Bakıp kapatıyorlar Geceye giriyor türküler ve ince şeyler 'Memelerinde biraz irin, biraz balık ve biraz...

Yorulursun Yorulmam deme gönül mutlaka yorulursun Ortada seyrederken kenara savrulursun Zamanın tenceresi, penceresi çok farklı Temmuz’da buz tutarsın, Ocak’ta kavrulursun.. 07.04.2005/Vakit

Sen ve Ben Gün değil, hafta değil, ay değil Beş sene, on sene sonra gelsen de Bu canım durdukça tende İyi bil Beklediğim sensin. Bazen bir demet gül alırım elime Bazen ıhlamur çiçeği Her şeyin doğrusu ve gerçeği Kokladığım sensin. Cebimde mektubun olmayabilir Ne çıkar fotoğrafın yoksa masamda...

Allah Dostu Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel; Bir aksamdı ki, zaman, donacak kadar güzel.

Bayram Ölüm ölene bayram, bayrama sevinmek var; Oh ne güzel, bayramda tahta ata binmek var

Koşu Hakikat değişiyor daha bitmeden cümle; Koşuyorum yetişmek için bütün gücümle...

Ağzımı Dikseler Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı; Tek ses duysalar; Allah... Yoklayanlar nabzımı. 1973

Akılcı Yalnız göze güvenen şu kör akılcıya bak! Başını kuma sokmuş deve kuşundan ahmak! 1976

Allah Diyen Ellerime uzanan dudakları tepeyim Allah diyen gel seni ayağından öpeyim.

Ben BEN, kimsesiz seyyahı, meçhuller caddesinin... BEN, yankısından kaçan çocuk kendi sesinin... BEN, sırtında taşıyan işlenmedik günahı; Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı... BEN, usanmaz bekçisi, yolcu inmez hanların; BEN tükenmez ormanı, ısınmaz külhanların... BEN, kutup yelkenlisi, buz...

Aman! Aman efendim, aman! Galiba Âhir Zaman! Manzarası yurdumun, Tufan gününden yaman! Göz görmez aydınlıkta; Asümanedek duman. Yer dumanmış ne çıkar, Duman dolu âsüman. Türk evi delik deşik; Yıkı dökük hânüman. Duraksız itiş kakış; Süresiz karman-çorman. Anne çocuk doğurur, Köpek soyundan...

Benim Nefsim Ruhuma bir kefen bezi yeter de; Yetmez aç nefsime sırma ve ipek. Çare yok yüzünden düştüğüm derde, Yesem de toprakla karışık kepek. Güneşle bir tutsam girmez hizaya, Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya. Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya, Benim nefsim, benim nefsim ne köpek! Necip...

Allah Dostu Allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez; Kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez.

Zaman Nedir zaman, nedir? Bir su mu, bir kuş mu? Nedir zaman, nedir? İniş mi, yokuş mu? Bir sese benziyor; Arkanız hep zifir! Bir sese benziyor; Önünüz tüm kabir! Belki de bir hırsız; İzi, lekesi var. Belki de bir hırsız; O yok, gölgesi var. Annesi azabın, Sonsuzluk, şarkısı. Annesi azabın...

Benim Nefsim Ruhuma bir kefen bezi yeter de; Yetmez aç nefsime sırma ve ipek. Çare yok yüzünden düştüğüm derde, Yesem de toprakla karışık kepek. Güneşle bir tutsam girmez hizaya, Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya. Kuyruk sallar, sonra hırlar ezaya, Benim nefsim, benim nefsim ne köpek!