BET , BED ,
-1. Kötü, çirkin şey, kimse için kullanılır; Bet bir ses. Bet huylu. Ne bet adam, herkesi tersliyor.
-2. Bet bet bakmak, bir kötülük yapacakmış gibi bakmak; kötü kötü bakmak.
--Bet suratlı, kötü huylu olduğu yüzünden anlaşılan kimse için kullanılır.
--Betine gitmek, ağırına gitmek, içine sindirememek.
-Esk. Adların başına gelerek kötü anlamı veren sıfatlar yapar: bed-âgaz (kötü başlayan, başlangıcı kötü), bed-ahd (sözünde durmayan), bed-ahlak (ahlaksız), bed-ahter (kötü talihli), bed-amel (kötü işli), bed-âmûz (kötülük öğrenen , öğreten), bed-asl (soysuz), bed-avaz (çirkin sesli), bed-ayin (kötülük yapmayı iş edinen), bed-bû (kötü kokan, pis kokulu), bed-bud (kötü yapılmış), bed-bûk (kor-kak, alçak), bed-cins (soyu bozuk), bed -çehre , bed-çihre (çirkin yüzlü), bed -çeşm (gözü değen), bed-dil (yüreksiz, korkak), bed-dimağ (inatçı, kötülük düşünen), bed-eda (kaba, görgüsüz), bed-en-dam (çirkin vücutlu), bed-endiş (kötü düşünceli), bed-fal (uğursuz), bed-fercam (hayırsız, sonu kötü biten), bed-ferma (kötü işler buyuran), bed-girdar (kötü işler yapan), bed-gû (kötü konuşan, dedikoducu), bed-güher , bed-gevher (mayası bozuk), bed-güman (kötü düşünceli, herkesten kuşkulanan), bed-hal (durumu kötü, düşkün), bed-hisal (kötü yaradılışlı), bed-hu, bed-huy (kötü huylu), bed-kâr (kötü işler yapan), bed-legam (isyankar, itaatsiz), bed-lika (çirkin yüzlü), bed-maaş (geçimini sağlayamayan), bed-maye (mayası bözük, sütsüz), bed-menis (kötü karakterli), bed-mest (çok sarhoş), bed-mihr (acımasız), bed-nigâh (kötü gözle bakan), bed-nihad (kötü yaradılışlı), bed-nijad (soysuz), bed-niyet (kötü niyetli), bed -pesend (kötülüğü öven), bed-peyman (sözünde durmayan), bed-reg (damarı bozuk, yaradılıştan kötü), bed-rey (yanlış düşünceli), bed-sigâl (herkesin arkasından atıp tutan), bed-sirişt (yaradılışı kötü), bed-tali (talihsiz), bed-tedbir (bozuk niyetli), bed-tıynet (mayası bozuk), bed-üslub (kötü yola sapan), bed-zeban (küfürbaz, ağzı bozuk), bed-zehre (korkak, yüreksiz) vb.
-1. Kötü, çirkin şey, kimse için kullanılır; Bet bir ses. Bet huylu. Ne bet adam, herkesi tersliyor.
-2. Bet bet bakmak, bir kötülük yapacakmış gibi bakmak; kötü kötü bakmak.
--Bet suratlı, kötü huylu olduğu yüzünden anlaşılan kimse için kullanılır.
--Betine gitmek, ağırına gitmek, içine sindirememek.
-Esk. Adların başına gelerek kötü anlamı veren sıfatlar yapar: bed-âgaz (kötü başlayan, başlangıcı kötü), bed-ahd (sözünde durmayan), bed-ahlak (ahlaksız), bed-ahter (kötü talihli), bed-amel (kötü işli), bed-âmûz (kötülük öğrenen , öğreten), bed-asl (soysuz), bed-avaz (çirkin sesli), bed-ayin (kötülük yapmayı iş edinen), bed-bû (kötü kokan, pis kokulu), bed-bud (kötü yapılmış), bed-bûk (kor-kak, alçak), bed-cins (soyu bozuk), bed -çehre , bed-çihre (çirkin yüzlü), bed -çeşm (gözü değen), bed-dil (yüreksiz, korkak), bed-dimağ (inatçı, kötülük düşünen), bed-eda (kaba, görgüsüz), bed-en-dam (çirkin vücutlu), bed-endiş (kötü düşünceli), bed-fal (uğursuz), bed-fercam (hayırsız, sonu kötü biten), bed-ferma (kötü işler buyuran), bed-girdar (kötü işler yapan), bed-gû (kötü konuşan, dedikoducu), bed-güher , bed-gevher (mayası bozuk), bed-güman (kötü düşünceli, herkesten kuşkulanan), bed-hal (durumu kötü, düşkün), bed-hisal (kötü yaradılışlı), bed-hu, bed-huy (kötü huylu), bed-kâr (kötü işler yapan), bed-legam (isyankar, itaatsiz), bed-lika (çirkin yüzlü), bed-maaş (geçimini sağlayamayan), bed-maye (mayası bözük, sütsüz), bed-menis (kötü karakterli), bed-mest (çok sarhoş), bed-mihr (acımasız), bed-nigâh (kötü gözle bakan), bed-nihad (kötü yaradılışlı), bed-nijad (soysuz), bed-niyet (kötü niyetli), bed -pesend (kötülüğü öven), bed-peyman (sözünde durmayan), bed-reg (damarı bozuk, yaradılıştan kötü), bed-rey (yanlış düşünceli), bed-sigâl (herkesin arkasından atıp tutan), bed-sirişt (yaradılışı kötü), bed-tali (talihsiz), bed-tedbir (bozuk niyetli), bed-tıynet (mayası bozuk), bed-üslub (kötü yola sapan), bed-zeban (küfürbaz, ağzı bozuk), bed-zehre (korkak, yüreksiz) vb.