Biricik

BİRİCİK, Eşi, benzeri olmayan, çok üevilen; tek, yegâne: Biricik yavrusu için nelere katlanmadı. Bu işte biricik dayanağım sensin.

BİRİCİK, Oy. İki kişiyle oynanan bir a şık oyunu. (Oyunun amacı, aşığı önce-o en saptanan konumda atabilmektir. Ata-t ilen, sayı kazanır ve belirli bir sayıya ula-ş ınca karşısındakinden aşık alır.)