“Sonsuz”, “sınırsız” ya da “tanımsız” anlamlarına gelen bu terim Kabbalist gelenekte “tanrı” veya “mutlak varlık” için kullanılır. 12. yy'da Kör İsaac ve Azriel ben Menachem tarafından ifade edilen En Sof doktrini, Özellikle Zohar'da geliştirildi. Buna göre ışığı kendisinden yansıtan tanrı hem gizlidir hem de her şeydir. Işığın 10 kanalı vardır. İlki doğrudan En Softan gelir. Diğerleri ise dünyanın yaratılışına kadar biri diğerinden kaynaklanır. Tanrıyı bireylerde ve toplumlarda tezahür ettiren en son ışık ise şekinah (yerleşim, yerleşme) olarak adlandırılır. Günah nedeniyle şekinah sürgündedir. En Sof ile yeniden birleşmeyi başarmak, din ve hayatta tanrıyla birleşmenin hedefidir. Bakınız: Zohar.
