İncarnation kelimesi, bedenin içine girme anlamına gelmektedir. Hıristiyan iman dilinde ve dogmatizminde bu kelime kullanılır. Buna göre Allah’ın oğlu, İsa olarak bedenleşmiştir. Yani Bakire Meryem'den, bedenleşerek doğmuştur. Bu konuda en açık bilgi kaynağı Yuhanna İncili'dir. Yuhanna I/14'de “Kelâm benden olup inayet ve hakikat dolu olarak aramızda sakin oldu; bizde o'nun izzetini, Baha'nın biricik oğlunun izzeti olarak gördük” denmektedir. Yine aynı İncilin I/I'de ise “Kelâm balangıçta var idi. Ve Kelâm Allah nezdinde idi ve Kelâm Allah'dı” diye yazılmaktadır. Böylece, Hıristiyan ilahiyatında enkarnasyon, teslisin ikinci unsuru olan oğulun, yani Kelamullah’ın (İsa'nın) sırrı olarak kabul edilmiştir. Yeni Ahit’in Enkarnasyon kelimesini, Allah'ın sözünün bedenleşmesi olarak kullanması, Eski Ahitteki geleneğin bir devamı olarak görülebilir. Ancak işin içine daha sonra logos (Kelâm) meselesi karıştırılınca, logos'un, İsa ile birleşmesi, Hıristiyan ilahiyatında birçok tartışmaya neden olmuştur. İşte bunun için, I. Asırda Gnostisizm ve IV. Asırdan itibaren'de Aryanizm, Kristolojik cereyanların başlangıcını teşkil etmiştir. Çünkü Gnostisizm, kelimenin bizatihi bir realite olmadığını, ancak zahiri bir bedene sahip olduğunu ileri sürmüştür. Aryanizm ise, İsa'da görülen Logos'un, Tanrı olmadığını söylüyordu. Fakat resmi kilise bu görüşleri rafizi kabul ederek, Enkarnasyon fikrini resmen benimsediğini açıklamıştır. Bu inanca göre Allah, gerçek oğlu İsa'da tezahür etmiştir.
