Eski Ahit'te yer alan bir şahsiyet; İsrailoğullarının Babil sürgünü (MO 586-538) sonrası cemaatın başında Kudüs'e döndükten sonra bir dizi reform yaparak günümüz Yahudiliğinin temellerini atan kişi; Yahudiliğin babası. Rahip ve katip Ezra'nın faaliyetleri Eski Ahit’in Ezra ve Nehemya kitaplarında anlatılır. Pers kralı Artaxerxes, Ezra'yı sürgündeki Yahudilerden bir grup toplayarak Kudüs'e dönmek ve orada cemaatı yeniden tesis etmekle görevlendirir. Bunun üzerine Ezra yaklaşık 1700 kişiyle MÖ 458/457'de yola çıkar ve Pers kralının özel koruması altında Kudüs'e yerleşir. Ezra, Babil sürgünü sonrası İsrailoğullarının ırksal saflıklarını temin için bir dizi tedbir alır ve bir hukuk sistemi oluşturmaya başlar. Sürgün döne minde yabancı ırktan kadınlarla evlenen İsrailoğullarının eşlerini boşamalarını ister. Eski Ahit'te[75], “Musa'nın Torah'ının usta yazıcısı” olarak nitelenen Ezra'nın Kudüs'te yaptığı önemli faaliyetlerden birisi de Torah'ın yeniden belirlenip yazılması işidir; zira bu dönemde Torah’ın elde mevcut olan herhangi bir yazılı nüshası yoktur. Do layısıyla Ezra, -Yahudi geleneğine göre- tanrıdan aldığı direktifler doğrultusunda Torah'ı Asurî yazı siciliyle yeniden yazar ya da yazdırır. Bunu yaparken onun, Torah metninde bazı harflerin noktalanması gibi çeşitli değişiklikler yaptığı da Talmud yazarlarınca kabul edilir. Tüm bu faaliyetleri nedeniyle Ezra, Yahudi geleneğinde çok önemli bir yere sahiptir ve haklı olarak günümüz Yahudilerince ona “Yahudiliğin Babası” ve “ikinci Musa” gibi isimler verilmiştir. Zira günümüz Yahudilik düşüncesinin ana hatlarını ilk sistematize eden ve Yahudiliğinin gerçek kurucusu olan kişi Ezra'dır. Öteden beri Yahudiler, Musa'ya inmemiş olsaydı Torah'ın Ezra'ya ineceğine inanmaktadırlar. Bakınız: Üzeyr.
