Georges BRAQUE (1882–1963)
20. yüzyılın en ünlü ressamlarından biri olan Georges Braque değişik anlayışların etkisi altında ürünler vermiş ve yakın arkadaşı Pablo Picasso ile resimde yeni bir akımın öncüsü olmuştur.
Braque Fransa'nın Sen Irmağı kıyısındaki Argenteuil'de dünyaya geldi. Dedesi ve babası badana-boya işleri yapan bir kuruluşun sahibiydiler. Genç yaşlarda babasının işlerine yardımcı olurken, bir yandan da spor ve müzikle ilgileniyordu. 15 yaşında Le Havre Güzel Sanatlar Akademisi' nin akşam kurslarını izlemeye başladı. Artık resim, yaşamının büyük bir bölümünü dolduruyordu. Bu arada dekoratör çıraklığı, badanacılık gibi işlerde de çalışan Braque, ileride yararlanacağı resim tekniklerini bu işlerde öğrendi. Değişik gereçleri rahatça kullanma ustalığı kazanarak ilginç çalışmalar yapıyordu.
Askerlik dönüşünde kendini tümüyle resme adamaya karar verdi. Bu kararını ailesi de destekledi. 1900'de Paris'e giden Braque önce özel bir resim okulunda, sonra da Güzel Sanatlar Yüksekokulu'nda (Ecole des Beaux-Arts) resim öğrenimi gördü.
Braque önce Monet, Camille Pissarro gibi izlenimci ressamların, daha sonra Cezanne'ın etkisinde kaldı. 1905'te, hiçbir kurala bağlı olmayan resim anlayışının çekiciliğine kapıldı. Ressamın düş gücünü, kişiliğini yansıtan, parlak renklerin alabildiğine bol kullanıldığı resimler yapmaya başladı. 1907'de açtığı ilk sergisinde-ki resimler bu türdendi.
Braque 1907'de Picasso ile tanıştı ve resimlerini beğenmediğini söyleyerek Picasso'yu eleş-tirmekten çekinmedi. Böyle başlayan ilişkileri giderek iki ressamın birlikte çalışmasına yol açacak kadar yakın bir işbirliğine dönüştü. İki arkadaş resim konusunda akıllarını kurcalayan bazı sorunlara birlikte çözüm aramaya başladılar. Resimde boyut sorununu kendi anlayışları doğrultusunda çözümlemek için nesneleri geometrik öğelerine ayırıyorlardı. Böylece resim tarihinde bir devrime yol açan yeni bir anlayış doğdu. Braque'ın 1908'de açtığı sergiyi gezen bir eleştirmenin, resimlerin "küpler"den oluştuğunu yazması üzerine bu tür resim anlayışına Kübizm denmeye başlandı. Braque'ın 1911'de yaptığı Gitarlı Adam, Portekizli Adam ve 1912'de yaptığı Meyve Tabağı ve Bardak kübizmin en belirgin örneklerindendir.
I. Dünya Savaşı'na katılan Braque savaşta başından yaralandı. Hastaneden çıktıktan sonra gene tuvalin başına döndü. Zıt ve canlı renkler kullandığı bu döneminde nesneleri görüntüleriyle değil, simgeleriyle yansıttı.
Daha çok "ölü doğa" (natürmort) teması üzerinde duran Braque'ın ünlü tablosu İskambilli Ölü Doğa bu dönemin ürünlerindendir.
II. Dünya Savaşı yıllarında, Eski Yunan sanatını örnek alarak ve mitoloji öğelerini kullanarak bir dizi küçük heykelcik de yapan Braque, bunların yanı sıra çeşitli tiyatro oyunlarının dekorlarını, vitray ve mücevher tasarımlarını hazırladı.
Savaş sonrasında bilardo masalarının, atölye içlerinin, hantal yürüyüşlü kuşların resim-lerini yaparken benzersiz renk uyumlarını gerçekleştirdi. Dünyanın birçok kentinde segileri açıldı. Bunların en büyüğü 1986'da Picasso Müzesi'nde açılan "Georges Braque 1882–1963" adlı sergidir. Bu sergide 125'ten fazla resmi, resim taslağı ve heykeli yer alıyordu.
Kendini sürekli yenileyerek 60 yıl sürdürdüğü resim yaşamını 75 yaşına gelince bırakan Braque'ın Gitarlı Kadın (1913), 1937'de Carnegie Ödülü'nü kazandığı Sarı Masa Örtüsü (1935), Kırmızı Masa Örtüsü (1937), Ressam ve Modeli (1939), Tuvalet Masası (1942) ve Siyah Balık (1942) gibi tabloları çok ünlüdür.
Fransız baskı sanatçısı, heykeltraş ve ressam. Kübizm akımının öncülerindendir. 1918 ile 1920 yılları arasında Picasso ile çalıştı ve onunla aynı tarzı paylaştı. Uzun bir süre, Picasso’yla birlikte birbirinden ayırt edilmesi pek de mümkün olmayan çalışmalara imza attılar. Picasso’nun iyi olduğu kadar kötü olan şöhreti, yaşamı boyunca Braque’nin sanatına gölge düşürdü.
20. yüzyılın en ünlü ressamlarından biri olan Georges Braque değişik anlayışların etkisi altında ürünler vermiş ve yakın arkadaşı Pablo Picasso ile resimde yeni bir akımın öncüsü olmuştur.
Braque Fransa'nın Sen Irmağı kıyısındaki Argenteuil'de dünyaya geldi. Dedesi ve babası badana-boya işleri yapan bir kuruluşun sahibiydiler. Genç yaşlarda babasının işlerine yardımcı olurken, bir yandan da spor ve müzikle ilgileniyordu. 15 yaşında Le Havre Güzel Sanatlar Akademisi' nin akşam kurslarını izlemeye başladı. Artık resim, yaşamının büyük bir bölümünü dolduruyordu. Bu arada dekoratör çıraklığı, badanacılık gibi işlerde de çalışan Braque, ileride yararlanacağı resim tekniklerini bu işlerde öğrendi. Değişik gereçleri rahatça kullanma ustalığı kazanarak ilginç çalışmalar yapıyordu.
Askerlik dönüşünde kendini tümüyle resme adamaya karar verdi. Bu kararını ailesi de destekledi. 1900'de Paris'e giden Braque önce özel bir resim okulunda, sonra da Güzel Sanatlar Yüksekokulu'nda (Ecole des Beaux-Arts) resim öğrenimi gördü.
Braque önce Monet, Camille Pissarro gibi izlenimci ressamların, daha sonra Cezanne'ın etkisinde kaldı. 1905'te, hiçbir kurala bağlı olmayan resim anlayışının çekiciliğine kapıldı. Ressamın düş gücünü, kişiliğini yansıtan, parlak renklerin alabildiğine bol kullanıldığı resimler yapmaya başladı. 1907'de açtığı ilk sergisinde-ki resimler bu türdendi.
Braque 1907'de Picasso ile tanıştı ve resimlerini beğenmediğini söyleyerek Picasso'yu eleş-tirmekten çekinmedi. Böyle başlayan ilişkileri giderek iki ressamın birlikte çalışmasına yol açacak kadar yakın bir işbirliğine dönüştü. İki arkadaş resim konusunda akıllarını kurcalayan bazı sorunlara birlikte çözüm aramaya başladılar. Resimde boyut sorununu kendi anlayışları doğrultusunda çözümlemek için nesneleri geometrik öğelerine ayırıyorlardı. Böylece resim tarihinde bir devrime yol açan yeni bir anlayış doğdu. Braque'ın 1908'de açtığı sergiyi gezen bir eleştirmenin, resimlerin "küpler"den oluştuğunu yazması üzerine bu tür resim anlayışına Kübizm denmeye başlandı. Braque'ın 1911'de yaptığı Gitarlı Adam, Portekizli Adam ve 1912'de yaptığı Meyve Tabağı ve Bardak kübizmin en belirgin örneklerindendir.
I. Dünya Savaşı'na katılan Braque savaşta başından yaralandı. Hastaneden çıktıktan sonra gene tuvalin başına döndü. Zıt ve canlı renkler kullandığı bu döneminde nesneleri görüntüleriyle değil, simgeleriyle yansıttı.
Daha çok "ölü doğa" (natürmort) teması üzerinde duran Braque'ın ünlü tablosu İskambilli Ölü Doğa bu dönemin ürünlerindendir.
II. Dünya Savaşı yıllarında, Eski Yunan sanatını örnek alarak ve mitoloji öğelerini kullanarak bir dizi küçük heykelcik de yapan Braque, bunların yanı sıra çeşitli tiyatro oyunlarının dekorlarını, vitray ve mücevher tasarımlarını hazırladı.
Savaş sonrasında bilardo masalarının, atölye içlerinin, hantal yürüyüşlü kuşların resim-lerini yaparken benzersiz renk uyumlarını gerçekleştirdi. Dünyanın birçok kentinde segileri açıldı. Bunların en büyüğü 1986'da Picasso Müzesi'nde açılan "Georges Braque 1882–1963" adlı sergidir. Bu sergide 125'ten fazla resmi, resim taslağı ve heykeli yer alıyordu.
Kendini sürekli yenileyerek 60 yıl sürdürdüğü resim yaşamını 75 yaşına gelince bırakan Braque'ın Gitarlı Kadın (1913), 1937'de Carnegie Ödülü'nü kazandığı Sarı Masa Örtüsü (1935), Kırmızı Masa Örtüsü (1937), Ressam ve Modeli (1939), Tuvalet Masası (1942) ve Siyah Balık (1942) gibi tabloları çok ünlüdür.
Fransız baskı sanatçısı, heykeltraş ve ressam. Kübizm akımının öncülerindendir. 1918 ile 1920 yılları arasında Picasso ile çalıştı ve onunla aynı tarzı paylaştı. Uzun bir süre, Picasso’yla birlikte birbirinden ayırt edilmesi pek de mümkün olmayan çalışmalara imza attılar. Picasso’nun iyi olduğu kadar kötü olan şöhreti, yaşamı boyunca Braque’nin sanatına gölge düşürdü.