Gustav Ludwig Hertz (d. 1887, Hamburg - ö. 1975, Berlin) Alman fizikçi.
Heinrich Hertz'in yeğenidir. Öğrenimini Göttingen, Münih, Berlin, Eindhoven (Hollanda) üniversitelerinde tamamladıktan sonra 1925'te Halle Üniversitesi'ne profesör olarak atandı ve 1928'de Berlin Fizik Enstitüsü'nün müdürlüğüne getirildi. 1945'te SSCB hesabına atom araştırmaları yaptı ve 1954'te Leipzig Üniversitesi'nde profesörlüğe atandı. İlk çalışmaları gazların yayınımını içerir. 1925'te atom fiziği konusundaki çalışmalarından ötürü James Franck ile birlikte Nobel Fizik Ödülü'nü aldı. Bu iki fizikçi, yoğunluğu azaltılmış bir gazın atomlarına hızlı elektronlar fırlatarak fluorışı olaylarının mekanizmasını aydınlattılar. İki meslektaş daha 1913'te kuvantum kuramına göre, atomdaki elektronların enerji düzeyi kavramını ortaya atmışlardı.
Heinrich Hertz'in yeğenidir. Öğrenimini Göttingen, Münih, Berlin, Eindhoven (Hollanda) üniversitelerinde tamamladıktan sonra 1925'te Halle Üniversitesi'ne profesör olarak atandı ve 1928'de Berlin Fizik Enstitüsü'nün müdürlüğüne getirildi. 1945'te SSCB hesabına atom araştırmaları yaptı ve 1954'te Leipzig Üniversitesi'nde profesörlüğe atandı. İlk çalışmaları gazların yayınımını içerir. 1925'te atom fiziği konusundaki çalışmalarından ötürü James Franck ile birlikte Nobel Fizik Ödülü'nü aldı. Bu iki fizikçi, yoğunluğu azaltılmış bir gazın atomlarına hızlı elektronlar fırlatarak fluorışı olaylarının mekanizmasını aydınlattılar. İki meslektaş daha 1913'te kuvantum kuramına göre, atomdaki elektronların enerji düzeyi kavramını ortaya atmışlardı.