zaman siler acıları
kinin biley taşı kırılır
hüzün birikir elbet
ıssız sular şiire karışır
yıllanmış bir ömürdür közden küle dönüşen
ateş söner, kül savrulur
kış bir kardelene yenik düşer
gök, uçan kuşun kanadına
sen ey kalbim, titremez misin
uzak bir hatıra gelip dayanınca kapılarına?--