Yunancada/ıyfe (madde) ve zoon (canlı) kelimelerinin birleşmesiyle meydana gelmiş olan hylozoizm kelimesi maddenin, dolayısiyle bütün âlemin canlı olduğunu savunan görüştür. Bu öğretiye göre canlı-tık, maddenin ayrılmaz bir Özelliğidir ve madde ile canlılık birbirinden ayrılamaz. Milet Okulu, varlığın temel ilkesini (arc-he) canlı ve aynı zamanda yaratıcı sayıyor*du. Bu ilk ve temel ilke, göklerin ve içinde*ki âlemlerin ortak anasıdır. Varolan her şey, varlığını bu ilkeden alır. O, en yüksek tanrıdır ve kendine özgü devamlı bir hare*ket ve canlılığa sahiptir. Aristoteles'in bil*dirdiğine göre bu anlayış, aynı zamanda her şeyde tanrıların gizli olduğuna inan*maktadır. Yani "her şey tanrılarla doh> dur" demek, "her şey canlıdır" demekle eşanlamlıdır.
Lampsacus'lu Straton'a göre, madde*nin nihaî parçalarından her biri canlılığa sahiptir. Stoalılara göre, cansız varlık ile canlı varlıkta birbirine ait özellikler var*dır; saf bir ruh olmadığı gibi, cansız bir madde de yoktur. Evren canlı ve zeki bîr varlık, yaşayan bir dev, tanrı ise bunun ak*lı ve kanunudur. Spinoza'ya göre de, Tan*rı ve evren kelimeleri bir tek ve aynı şeyi gösterirler. Spinoza'nın tanrısı kosmosun cevheri, kosmosu ise tanrının ta kendisi*dir. Ona göre kosmos cevheri yer kaplar ve düşünür.
Bu açıklamalar ışığında iki tür hilozo*izmden söz edebiliriz: Birincisi, madde*nin her parçasına bağımsız bir hayat ve*rir. Demokrit ve Epikürcüler bu gruptan*dır. İkincisi, âlemi ortak bir hayata katı*lan birçok unsurlardan oluşmuş yalnız "tek bir canlı varlık" olarak kabul eder. İlk Yunan filozoflarının ve Stoalıların (Revâkıyyûn) görüşü budur.
Lampsacus'lu Straton'a göre, madde*nin nihaî parçalarından her biri canlılığa sahiptir. Stoalılara göre, cansız varlık ile canlı varlıkta birbirine ait özellikler var*dır; saf bir ruh olmadığı gibi, cansız bir madde de yoktur. Evren canlı ve zeki bîr varlık, yaşayan bir dev, tanrı ise bunun ak*lı ve kanunudur. Spinoza'ya göre de, Tan*rı ve evren kelimeleri bir tek ve aynı şeyi gösterirler. Spinoza'nın tanrısı kosmosun cevheri, kosmosu ise tanrının ta kendisi*dir. Ona göre kosmos cevheri yer kaplar ve düşünür.
Bu açıklamalar ışığında iki tür hilozo*izmden söz edebiliriz: Birincisi, madde*nin her parçasına bağımsız bir hayat ve*rir. Demokrit ve Epikürcüler bu gruptan*dır. İkincisi, âlemi ortak bir hayata katı*lan birçok unsurlardan oluşmuş yalnız "tek bir canlı varlık" olarak kabul eder. İlk Yunan filozoflarının ve Stoalıların (Revâkıyyûn) görüşü budur.