Ben sigara içmem.
Çünkü sigara sağlığa zararlıdır. Ama biraz düşününce fark ediyorsunuz ki, yaşamanın bizzat kendisi de sağlığa zararlı. Eğer hiç yaşamamış olsaydık ölmemiz de gerekmeyecekti. Günün birinde geberip gitmek için bu kadar çok çabalarken hata üstüne hata yapmak acaba içten içe hoşumuza mı gidiyor? Sizi bilmem. Ama galiba benim gidiyor. Belki de hoşuma giden hata yapmak değil de yaptığım hatanın kendisi... Çünkü öyle afilli, öyle fiyakalı öyle geri dönülemez bir hata yaptım ki, dünyaya 3 kere daha gelsem o hatayı gidermem mümkün değil. O zaman bende hatamı daha görkemli hale getiririm. Çünkü benim eksik parçam. Artık eminim ki yaptığım hatadan daha görkemli bir hata, ve o görkemli hatayı gider ayak sigaraya başlamak suretiyle taçlandırmak bana gurur veriyor.
Bence yalan söylüyorsunuz.
Bundan eminim. Çünkü bende size bir sürü yalan söyleyeceğim. Söyleyeceğim çünkü hayat bana başka seçenek bırakmadı. Bırakmadı... Çünkü hayat benden büyük. Büyük olduğu için de beni hata yapmaya itiyor. Bende bütün hataları birer birer ve sessizce yapıveriyorum. Bu arada yıllar geçiyor ve yaptığım hataların etkisi geçmek bilmiyor. Hatta benimle birlikte onlar da gelişiyor. Serpiliyor. Hatta hatalarım bana dönüşüyor. Ben hatalarıma dönüşüyorum. Yani ben bizzat büyük bir hatayım. Buna rağmen beni devam etmeye iten şey ne? Neden kendimden de büyük bir hataya dönüşmeye devam ediyorum da burdan çekip gitmiyorum? Bunun sebebi ne?
Aslında tuhaf olan çoğu zaman hatanın size doğru gelmesi değil, sizin hatanın üstüne üstüne gitmeniz. Hemde tam gaz. Hemde biraz ileride onu açıkça gördüğünüz halde. Bu niye böyle oluyor? Bence korkudan. Ölümden korkupda bir an ölmek için intihar eden ölümcül hastaları düşünün. Bu şey nasıl olsa olacak. Bari bir an önce olsun. Ve hiç değilse benim irademle olsun. İrade mi dedim ben?
İrade evet. İrade meselesi üzerine uzun uzadıya düşünmüş birisi olarak diyebilirim ki, insan kendisindeki yapabilme gücünü ciddiye aldıkça dış dünyanın daha fazla esiri oluyor. Çünkü eğer ben yapabiliyorsam sevgili dostum, o zaman senin yapabildiğini de varsaymam gerekir. Yani ikimizde aynı anda yapabilir oluruz. Oysa sağlim kafayla düşününce aslında tek bir hayat var. Yani yapabilecek şey 1 tane. Fakat biz bunu, yani seninle ben sevgili okuyan. Biz bunu 2 kişi yapmaya kalkmış oluruz. İşte burda gerçek bir irade sorunu ortaya çıkıyor. Çünkü seninle ben, birtek şeyin aynı yöne gitmesini asla istemiyeceğiz. Çünkü o şey sana gelirse benim olmaz. Bana gelirse senin olmaz. Ve eğer sevgili okuyan, dünyada senin ve benim gibi 7,5 milyar daha insan olduğunu düşünürsek, irade sorununun senin düşündüğünden çok daha karmaşık bir sorun olduğu ortaya çıkacaktır. Ve işte o zaman da...
Çünkü sigara sağlığa zararlıdır. Ama biraz düşününce fark ediyorsunuz ki, yaşamanın bizzat kendisi de sağlığa zararlı. Eğer hiç yaşamamış olsaydık ölmemiz de gerekmeyecekti. Günün birinde geberip gitmek için bu kadar çok çabalarken hata üstüne hata yapmak acaba içten içe hoşumuza mı gidiyor? Sizi bilmem. Ama galiba benim gidiyor. Belki de hoşuma giden hata yapmak değil de yaptığım hatanın kendisi... Çünkü öyle afilli, öyle fiyakalı öyle geri dönülemez bir hata yaptım ki, dünyaya 3 kere daha gelsem o hatayı gidermem mümkün değil. O zaman bende hatamı daha görkemli hale getiririm. Çünkü benim eksik parçam. Artık eminim ki yaptığım hatadan daha görkemli bir hata, ve o görkemli hatayı gider ayak sigaraya başlamak suretiyle taçlandırmak bana gurur veriyor.
Bence yalan söylüyorsunuz.
Bundan eminim. Çünkü bende size bir sürü yalan söyleyeceğim. Söyleyeceğim çünkü hayat bana başka seçenek bırakmadı. Bırakmadı... Çünkü hayat benden büyük. Büyük olduğu için de beni hata yapmaya itiyor. Bende bütün hataları birer birer ve sessizce yapıveriyorum. Bu arada yıllar geçiyor ve yaptığım hataların etkisi geçmek bilmiyor. Hatta benimle birlikte onlar da gelişiyor. Serpiliyor. Hatta hatalarım bana dönüşüyor. Ben hatalarıma dönüşüyorum. Yani ben bizzat büyük bir hatayım. Buna rağmen beni devam etmeye iten şey ne? Neden kendimden de büyük bir hataya dönüşmeye devam ediyorum da burdan çekip gitmiyorum? Bunun sebebi ne?
Aslında tuhaf olan çoğu zaman hatanın size doğru gelmesi değil, sizin hatanın üstüne üstüne gitmeniz. Hemde tam gaz. Hemde biraz ileride onu açıkça gördüğünüz halde. Bu niye böyle oluyor? Bence korkudan. Ölümden korkupda bir an ölmek için intihar eden ölümcül hastaları düşünün. Bu şey nasıl olsa olacak. Bari bir an önce olsun. Ve hiç değilse benim irademle olsun. İrade mi dedim ben?
İrade evet. İrade meselesi üzerine uzun uzadıya düşünmüş birisi olarak diyebilirim ki, insan kendisindeki yapabilme gücünü ciddiye aldıkça dış dünyanın daha fazla esiri oluyor. Çünkü eğer ben yapabiliyorsam sevgili dostum, o zaman senin yapabildiğini de varsaymam gerekir. Yani ikimizde aynı anda yapabilir oluruz. Oysa sağlim kafayla düşününce aslında tek bir hayat var. Yani yapabilecek şey 1 tane. Fakat biz bunu, yani seninle ben sevgili okuyan. Biz bunu 2 kişi yapmaya kalkmış oluruz. İşte burda gerçek bir irade sorunu ortaya çıkıyor. Çünkü seninle ben, birtek şeyin aynı yöne gitmesini asla istemiyeceğiz. Çünkü o şey sana gelirse benim olmaz. Bana gelirse senin olmaz. Ve eğer sevgili okuyan, dünyada senin ve benim gibi 7,5 milyar daha insan olduğunu düşünürsek, irade sorununun senin düşündüğünden çok daha karmaşık bir sorun olduğu ortaya çıkacaktır. Ve işte o zaman da...