SociopathBrain
- 15 Haz 2020
- 1,246 Mesaj
Bir tarikat olmaktan çok, gizemci bir tutum, bir yaşama biçimi. Bu yönüyle Kalenderilik'e benzer. Dergâhları, tekkeleri, zaviyeleri, özel bir kılıkları yoktu. Halk içinde herhangi bir insandan ayrımlı görünmezler, aşk ile sema yaparak cezbeye girmek amacıyla düzenledikleri ve sohbet adını verdikleri toplantılarını kahvelerde, mescitlerde ya da herhangi bir alanda, herkese açık olarak yaparlardı. Halife Ebubekir'i pirleri sayan Melâmîler, her türlü gösterişten ve şeriat dışına çıkmaktan titizlikle kaçınırlardı. Melâmîlere göre gönül, Tanrı evidir, Tanrı ışığıyla aydınlanır. Her şey orada doğar ve gelişir. Gösteriş olmasın diye, tapınmalarını gizli yaptıkları için, Tanrı buyruklarını yerine getirmedikleri kanısı uyandırmışlardı. Kimi araştırıcılar Melâmîleri Kiniklere benzetmişlerse de bu benzetmenin gerçekle ilgisi yoktur. Kurucusu 884 yılında ölen Nişaburlu Hamdun Kassar olduğu için, tarikatın pek kullanılmayan bir adı da Kassarilik'tir.--