By_N4rK0ZzZzz
- 10 Ocak 2023
- 2,049 Mesaj
Gize Piramitleri bölgesinde yer alan sfenks, tıpkı piramitler üzere tarihçiler için başka bir merak konusu. Sfenksin nasıl yapıldığına dair pek çok teori üzerinde duruluyor. Hatta tarihçiler, heykelin ön yüzünün eski taş ustaları tarafından oyulduğu konusunda hemfikir, lakin uzmanlar artık de 1980’lerden beri sfenksin genel sınırlarını çöl rüzgarlarının oluşturduğu teorisini ileri sürüyor.
New York Üniversitesi tarafından yapılan yeni bir çalışma, akışkan dinamiği kullanarak kilden minyatür, aslan gibisi heykellerin oluştuğu teorisini test etti. Ve kayanın doğal formunun Mısırlılara sfenks yaratma konusunda ilham vermiş olabileceğini buldu.
Araştırmanın başyazarı Profesör Leif Ristroph şunları söyledi: “Bulgularımız, Sfenks gibisi oluşumların erozyondan nasıl ortaya çıkabileceğine dair mümkün bir öykü sunuyor.”
Ekip, aslında 1981’de jeolog Farouk El-Baz tarafından önerilen ve sfenks oluşumunun başlangıçta düz zirveli bir hal olduğunu ve yavaş yavaş rüzgarla aşındırıldığını öne süren bir teori üzerinde durdu. El-Baz, piramitleri inşa edenlerin bu doğal süreçleri bildiklerini ve sivri taş yapılarını doruklar üzere güçlü olacak biçimde inşa ettiklerini öne sürdü.
El-Baz 2011 yılındaki bir açıklamasında şunları paylaşmıştı: “Bugün Gize piramitleri rüzgarlı etraflarıyla eksiksiz bir ahenk içinde var oluyor. Antik beşerler anıtlarını küp, dikdörtgen yahut stadyum biçiminde inşa etmiş olsalardı, bunlar rüzgar erozyonunun tahribatıyla uzun vakit evvel silinmiş olurlardı.”
Yeni araştırmada da El-Baz’ın teorisi üzerinde duruldu. Grup, daha sert, daha az aşınabilir gereçlerden oluşan yumuşak kil yığınları kullandı ve oluşumlar bir vakitler Doğu Mısır’daki görüntüyü yakaladı.
Daha sonra bu oluşumları rüzgârı taklit etmek için süratli akan bir su ile yıkadılar. Bu da yapıları şekillendirdi ve sonunda Sfenks gibisi bir görünüme ulaştı. Daha sert yahut daha sağlam olan materyal aslanın başı haline geldi ve alttan kesilmiş bir boyun, öne hakikat uzanan pençeler ve kavisli sırt üzere birçok diğer özellik gelişti.
Ristroph, “Bu çalışma birebir vakitte jeologlar için de faydalı olabilir zira kaya oluşumlarını etkileyen faktörleri, yani bunların bileşim açısından homojen yahut tek biçimli olmadığını ortaya koyuyor” dedi.
Çoğu bilim insanı Büyük Sfenks’in, Kefren’in benzerliğini temsil ettiği düşünüyor. Ayrıyeten öbür sfenkslerin de Kefren’in ağabeyi Cedefre’yi, babası Keops’u onurlandırmak için inşa ettiğine inanılıyor.
Büyük Sfenks, İtalyan arkeolog Giovanni Battista Caviglia liderliğindeki bir hafriyat takımının keşfine, 1817 yılına kadar zımnî kaldı. Ve 1887 yılına kadar da göğüs, patiler, sunak ve plato büsbütün görülememişti.
New York Üniversitesi tarafından yapılan yeni bir çalışma, akışkan dinamiği kullanarak kilden minyatür, aslan gibisi heykellerin oluştuğu teorisini test etti. Ve kayanın doğal formunun Mısırlılara sfenks yaratma konusunda ilham vermiş olabileceğini buldu.
Araştırmanın başyazarı Profesör Leif Ristroph şunları söyledi: “Bulgularımız, Sfenks gibisi oluşumların erozyondan nasıl ortaya çıkabileceğine dair mümkün bir öykü sunuyor.”
Ekip, aslında 1981’de jeolog Farouk El-Baz tarafından önerilen ve sfenks oluşumunun başlangıçta düz zirveli bir hal olduğunu ve yavaş yavaş rüzgarla aşındırıldığını öne süren bir teori üzerinde durdu. El-Baz, piramitleri inşa edenlerin bu doğal süreçleri bildiklerini ve sivri taş yapılarını doruklar üzere güçlü olacak biçimde inşa ettiklerini öne sürdü.
El-Baz 2011 yılındaki bir açıklamasında şunları paylaşmıştı: “Bugün Gize piramitleri rüzgarlı etraflarıyla eksiksiz bir ahenk içinde var oluyor. Antik beşerler anıtlarını küp, dikdörtgen yahut stadyum biçiminde inşa etmiş olsalardı, bunlar rüzgar erozyonunun tahribatıyla uzun vakit evvel silinmiş olurlardı.”
Yeni araştırmada da El-Baz’ın teorisi üzerinde duruldu. Grup, daha sert, daha az aşınabilir gereçlerden oluşan yumuşak kil yığınları kullandı ve oluşumlar bir vakitler Doğu Mısır’daki görüntüyü yakaladı.
Daha sonra bu oluşumları rüzgârı taklit etmek için süratli akan bir su ile yıkadılar. Bu da yapıları şekillendirdi ve sonunda Sfenks gibisi bir görünüme ulaştı. Daha sert yahut daha sağlam olan materyal aslanın başı haline geldi ve alttan kesilmiş bir boyun, öne hakikat uzanan pençeler ve kavisli sırt üzere birçok diğer özellik gelişti.
Ristroph, “Bu çalışma birebir vakitte jeologlar için de faydalı olabilir zira kaya oluşumlarını etkileyen faktörleri, yani bunların bileşim açısından homojen yahut tek biçimli olmadığını ortaya koyuyor” dedi.
Çoğu bilim insanı Büyük Sfenks’in, Kefren’in benzerliğini temsil ettiği düşünüyor. Ayrıyeten öbür sfenkslerin de Kefren’in ağabeyi Cedefre’yi, babası Keops’u onurlandırmak için inşa ettiğine inanılıyor.
Büyük Sfenks, İtalyan arkeolog Giovanni Battista Caviglia liderliğindeki bir hafriyat takımının keşfine, 1817 yılına kadar zımnî kaldı. Ve 1887 yılına kadar da göğüs, patiler, sunak ve plato büsbütün görülememişti.