Nazım'ın Hikmet-i Gailesinden - Necibine

❝Sevgili Necip, ismin temiz demek, necîb temiz demektir benden iyi bilirsin. Necip'i necis yapma. Sen en cihanşumül eserlerini beş parasız Paris sokaklarında dolanırken vermiş bir şairsin, cebin para para olacak diye ruhun pare pare olmasın. Bilirim kalemin kıvraktır lisanın çeviktir, bilirim üç satırda ruh üflersin kağıda, bilirim bir yazsan parçalarsın edebiyatın Çin seddini, o lisan-ı mücerred dilinle babıali yokuşunun yollarını yalaman beni kahrediyor Necip!❞

❝Sevgili Necip, inandığın Allah'ın aşkına, o kudretli kalemini iktidara payanda yapacağım diye camii direğine çevirme, o kudretli kelimelerini üç kuruşa parselleme üç tanesi üç kuruş etmeyecek ciğersizlere. Sevgili Necip, elinde sur-u israfil var, onu borazana çevirme!❞

Dostun
Nâzım

Nazım Hikmet'in eserlerini anlamak ve değerlendirmek için, onun özgün dil ve üslubunu koruyarak, çeşitli kaynaklardan derlenen ve analiz edilen çalışmalar yapabilirsiniz. Ayrıca, farklı kişilerden ve uzmanlardan gelen yorumları inceleyerek, eserin derin anlamına ulaşabilirsiniz.

@Ebu Ubeyde edebi atışmalar başladı

ZahirCoder' Alıntı:

@Ebu Ubeyde edebi atışmalar başladı

Genişletmek için tıkla ...

Bu bir edebi atışma değildir ve hatta atışma da değildir. Nazımın kendisini belli bir zaman çerçevesinde iyi tanıdığını düşündüğü Necipe isyanından ibarettir.
Necip; ben onun arkasından kuyusunu kazıyorum görecek o dememiştir mesela. Nazım demiş midir ? ağzında gevelese dahi dememiştir. Yapmış mıdır ? yapabilecek tıyneti var mıdır ?
Bunların da bir önemi de kalmamıştır.

Nazım yalnızlığının / yalnızlıklarının her zaman farkındaydı ama hayal görmeyi tercih etti. Burada bir ustanın diğer ustanın kelamına taklidi vardır. Taklid; ustaya gizli iltifattır.
Hava cıva ise küçümsemek değil, bilakis kendi mazurluğundan ortaya çıktığını kabullendiği problemlerin karşısında, kendisini değersiz görmesinden ibarettir.
Bunların da bir önemi kalmamıştır.

Affedilen değil, dost edilen olmak istiyordur. Var mı mümkünatı ? imkansız görünse bile..