Çok korkuyordum. Tam o sırada :
- Kaç defa söyleyeceğim. Korkma benden.
- Neden geldin ? Ne istiyorsun benden ?
- Dedim ya sadece sohbet etmek için geldim. Bu aralar birlikteyiz. Buna mecbursun. İstediğin kadar inkar et. Kabul etsen de etmesen de bu böyle. Şu haline bak. Çaresizlikten kendini yıpratıp odalara kapatıyorsun. Çözüm bu mu ? Eğer sen, gerçekten ben isen; Gerçek sen bu değilsin. Sadece bu olmaya mecbursun. Hadi kalk şimdi toparlan ve biraz sosyalleşmeye çalış.
Kalktım. Elimi yüzümü yıkadım. Aynaya baktım ve o garip sesin söyledikleri beynimde yankılandı. " Eğer sen, gerçekten ben isen; Gerçek sen bu değilsin. Sadece bu olmaya mecbursun. Mecbursunn.. Mecbursun..." Havluyla yüzümü kuruladım. Sonra salona girdim. Televizyonu açtım. Amaçsız insanların dokunaklı hikayeleri ve bir sürü evlilik saçmalıkları. Her zamanki heyecan yine doruklarında görünüyordu. Birden telefonum çaldı. Bir an garipsedim. Uzun zamandır beni arayan olmadığı için telefonum çalmıyordu. Telefonumun zil sesi bana yabancı gelmişti. Hatırlayamamıştım. Telefon sustu. Elime aldım. 12 Cevapsız arama. Arayan lise zamanlarında vazgeçilmezim. Elçin. Bir an yüzümde ufak bir tebessüm oluştu. Acaba neden aradı ? Onca zamandan sonra yine başkası için başını omzuma koyup, ben onu severken o başkası için dert mi yanacaktı ? Geri arayamadım. Telefonu bıraktım. Kısa bir süre sonra tekrar çaldı. Heyecandan telefonu elime alırken yere düşürdüm. Ne oluyor bana ? Telefonu açtım :
- Alo alo! Orada mısın ?
- Buradayım buradayım. Dalmışım öyle özür dilerim.
- Neyin var Buğra. Sesin kötü geliyor ?
- Yok bir şeyim. İyiyim ben. Ne oldu ? Bir işin mi düştü ?
- Ne alaka ? İlla işim mi düşmesi gerekiyor ?
- Ne bileyim normalde hiç kimse işi düşmediği sürece ne arar ne de sorar. Birden arayınca ne yalan söyleyeyim şaşırdım.
- Şey.. nasıl desem bilmiyorum. Bir yerde buluşup bir şeyler içsek mi ?
- Aradan 8 yıl geçti. Estetik falan yaptırmadın dimi ? Yoksa tanıyamam.
- Yok yok ben hala aynı benim de sen de değişmemişsin hiç. Hala soğuk esprilerin zirvede.
- Gerginim biraz ya kusura bakma.
- Bu mu gergin halin. Neyse kapatmam gerekiyor. Yarın saat 8'de İstiklal'de Pink Punk Cafe'de görüşürüz.
- Kaç defa söyleyeceğim. Korkma benden.
- Neden geldin ? Ne istiyorsun benden ?
- Dedim ya sadece sohbet etmek için geldim. Bu aralar birlikteyiz. Buna mecbursun. İstediğin kadar inkar et. Kabul etsen de etmesen de bu böyle. Şu haline bak. Çaresizlikten kendini yıpratıp odalara kapatıyorsun. Çözüm bu mu ? Eğer sen, gerçekten ben isen; Gerçek sen bu değilsin. Sadece bu olmaya mecbursun. Hadi kalk şimdi toparlan ve biraz sosyalleşmeye çalış.
Kalktım. Elimi yüzümü yıkadım. Aynaya baktım ve o garip sesin söyledikleri beynimde yankılandı. " Eğer sen, gerçekten ben isen; Gerçek sen bu değilsin. Sadece bu olmaya mecbursun. Mecbursunn.. Mecbursun..." Havluyla yüzümü kuruladım. Sonra salona girdim. Televizyonu açtım. Amaçsız insanların dokunaklı hikayeleri ve bir sürü evlilik saçmalıkları. Her zamanki heyecan yine doruklarında görünüyordu. Birden telefonum çaldı. Bir an garipsedim. Uzun zamandır beni arayan olmadığı için telefonum çalmıyordu. Telefonumun zil sesi bana yabancı gelmişti. Hatırlayamamıştım. Telefon sustu. Elime aldım. 12 Cevapsız arama. Arayan lise zamanlarında vazgeçilmezim. Elçin. Bir an yüzümde ufak bir tebessüm oluştu. Acaba neden aradı ? Onca zamandan sonra yine başkası için başını omzuma koyup, ben onu severken o başkası için dert mi yanacaktı ? Geri arayamadım. Telefonu bıraktım. Kısa bir süre sonra tekrar çaldı. Heyecandan telefonu elime alırken yere düşürdüm. Ne oluyor bana ? Telefonu açtım :
- Alo alo! Orada mısın ?
- Buradayım buradayım. Dalmışım öyle özür dilerim.
- Neyin var Buğra. Sesin kötü geliyor ?
- Yok bir şeyim. İyiyim ben. Ne oldu ? Bir işin mi düştü ?
- Ne alaka ? İlla işim mi düşmesi gerekiyor ?
- Ne bileyim normalde hiç kimse işi düşmediği sürece ne arar ne de sorar. Birden arayınca ne yalan söyleyeyim şaşırdım.
- Şey.. nasıl desem bilmiyorum. Bir yerde buluşup bir şeyler içsek mi ?
- Aradan 8 yıl geçti. Estetik falan yaptırmadın dimi ? Yoksa tanıyamam.
- Yok yok ben hala aynı benim de sen de değişmemişsin hiç. Hala soğuk esprilerin zirvede.
- Gerginim biraz ya kusura bakma.
- Bu mu gergin halin. Neyse kapatmam gerekiyor. Yarın saat 8'de İstiklal'de Pink Punk Cafe'de görüşürüz.