By_N4rK0ZzZzz
- 10 Ocak 2023
- 2,049 Mesaj
Geçtiğimiz günlerde Avustralya’da radyoaktif bir kapsülün kaybolması dikkat çekti. Kapsül büyük bir felakete neden olmadan bulunmuş olsa da dünya tarihinde yaşanan radyasyon zehirlenmesi kaynaklı kazaları yine hatırlattı.
Çernobil, Fukuşima, Kyshtym üzere nükleer kazalar günümüzde hala acıyla anılırken pek de akıllara gelmeyen bir öbür kaza da Tokaimura Nükleer Santrali’nde gerçekleşti. Kaza sonunda dünyada en çok radyasyona maruz kalan bir çalışan 83 gün boyunca acı çekti ve sonunda da hayatını kaybetti.
1999’da Hisashi Ouchi, Tokaimura Nükleer Santrali’nde bir meslektaşına litrelerce uranyumun bir fıçıya dökülmesine yardım ediyordu. Olağanda hidrolik bir pompayla yapılan süreç çıplak elle gerçekleştirilirken yapılan süreçte fazladan kullanılan bir bileşen sistemi alarma geçirdi. Odada bulunan üç bireyden en çok radyasyona maruz kalan ise Hisashi Ouchi oldu.
RADYASYON YANIKLARI TÜM BEDENİNİ KAPLADI
Ouchi, kazanın çabucak akabinde zar sıkıntı nefes alabiliyordu. Şiddetle kusarak hastaneye gitti. Tabipler, Ouchi’nin neredeyse hiç beyaz kan hücresi kalmadığını görünce şoke oldular ve o sırada da Ouchi, şuurunu kaybetti.
Radyasyon yanıkları tüm bedenini kaplamıştı ve gözleri kan sızdırıyordu.
O sırada yalnızca otuz beş yaşında olan Ouchi’nin azabı, ailesinin ne olursa olsun hayatta tutulmasını istemesiyle; tabiplerin, Ouchi’nin iradesi dışında hayatta kalmasını sağlamak için tüm tesirli olabilecek deneyleri yapmasıyla başladı.
Ouchi’nin kaza sırasında 17 Sievert radyasyon emdiği bulundu, bu bir insanın maruz kaldığı en yüksek düzeydi. Hatta hayatını kaybeden Çernobil’deki birden fazla acil durum müdahale grubu bile yalnızca 0,25 Sievert’e maruz kalmıştı.
“ARTIK DAYANAMIYORUM”
Hastaneye kaldırıldıktan sonra hekimler, kan nakli ve kök hücre greftleri yoluyla onu hayatta tutmaya çalıştı. Ameliyatlar tıbbi bir başarıydı ve onu hayatta tuttu fakat Ouchi için bu adeta bir azaba dönüştü. Bildirildiğine nazaran; “Artık dayanamıyorum! Ben kobay değilim!” diye söylenmesine bile neden oldu.
Ouchi, hastanedeki 59. gününde üç sefer kalp krizi geçirdi, lakin her seferinde hekimler, ailesinin isteği üzerine onu hayata döndürmeyi başardı.
83 günlük acı ve ona nazaran azaptan sonra, Ouchi’nin bedeni pes etti ve çoklu organ yetmezliğinden öldü.
Kazada hayatlarını yitiren teknisyenlerin amiri Yutaka Yokokawa da tedavi gördü, lakin üç ay sonra hafif radyasyon hastalığı nedeniyle taburcu edildi. Daha sonra da Ekim 2000’de ihmalle suçlandı.
Nükleer yakıt şirketi JCO ise kaza nedeniyle yüksek seviyede radyasyona maruz kalan kişi ve işletmelerden gelen 6.875 tazminat talebini karşılamak için 121 milyon dolar ödedi.
Çernobil, Fukuşima, Kyshtym üzere nükleer kazalar günümüzde hala acıyla anılırken pek de akıllara gelmeyen bir öbür kaza da Tokaimura Nükleer Santrali’nde gerçekleşti. Kaza sonunda dünyada en çok radyasyona maruz kalan bir çalışan 83 gün boyunca acı çekti ve sonunda da hayatını kaybetti.
1999’da Hisashi Ouchi, Tokaimura Nükleer Santrali’nde bir meslektaşına litrelerce uranyumun bir fıçıya dökülmesine yardım ediyordu. Olağanda hidrolik bir pompayla yapılan süreç çıplak elle gerçekleştirilirken yapılan süreçte fazladan kullanılan bir bileşen sistemi alarma geçirdi. Odada bulunan üç bireyden en çok radyasyona maruz kalan ise Hisashi Ouchi oldu.
RADYASYON YANIKLARI TÜM BEDENİNİ KAPLADI
Ouchi, kazanın çabucak akabinde zar sıkıntı nefes alabiliyordu. Şiddetle kusarak hastaneye gitti. Tabipler, Ouchi’nin neredeyse hiç beyaz kan hücresi kalmadığını görünce şoke oldular ve o sırada da Ouchi, şuurunu kaybetti.
Radyasyon yanıkları tüm bedenini kaplamıştı ve gözleri kan sızdırıyordu.
O sırada yalnızca otuz beş yaşında olan Ouchi’nin azabı, ailesinin ne olursa olsun hayatta tutulmasını istemesiyle; tabiplerin, Ouchi’nin iradesi dışında hayatta kalmasını sağlamak için tüm tesirli olabilecek deneyleri yapmasıyla başladı.
Ouchi’nin kaza sırasında 17 Sievert radyasyon emdiği bulundu, bu bir insanın maruz kaldığı en yüksek düzeydi. Hatta hayatını kaybeden Çernobil’deki birden fazla acil durum müdahale grubu bile yalnızca 0,25 Sievert’e maruz kalmıştı.
“ARTIK DAYANAMIYORUM”
Hastaneye kaldırıldıktan sonra hekimler, kan nakli ve kök hücre greftleri yoluyla onu hayatta tutmaya çalıştı. Ameliyatlar tıbbi bir başarıydı ve onu hayatta tuttu fakat Ouchi için bu adeta bir azaba dönüştü. Bildirildiğine nazaran; “Artık dayanamıyorum! Ben kobay değilim!” diye söylenmesine bile neden oldu.
Ouchi, hastanedeki 59. gününde üç sefer kalp krizi geçirdi, lakin her seferinde hekimler, ailesinin isteği üzerine onu hayata döndürmeyi başardı.
83 günlük acı ve ona nazaran azaptan sonra, Ouchi’nin bedeni pes etti ve çoklu organ yetmezliğinden öldü.
Kazada hayatlarını yitiren teknisyenlerin amiri Yutaka Yokokawa da tedavi gördü, lakin üç ay sonra hafif radyasyon hastalığı nedeniyle taburcu edildi. Daha sonra da Ekim 2000’de ihmalle suçlandı.
Nükleer yakıt şirketi JCO ise kaza nedeniyle yüksek seviyede radyasyona maruz kalan kişi ve işletmelerden gelen 6.875 tazminat talebini karşılamak için 121 milyon dolar ödedi.