Uranyum’un gölgesinde Kasar: 40 yıldan sonra Geiger cihazı hala alarm veriyor

Manisa'nın Kasar köyünde 40 yıl önce terk edilen, hiç bir tedbir alınmadan terk edilen uranyum madeni, ilk günkü gibi halen radyasyon yayıyor. Maden çevresinde tarım yapan köy halkı, ürettiklerini satamamaktan tedirgin; 'uranyum dediğin toprakta bir toz' dese de uzmanlar aynı kanıda değil: Radyoaktif uranyumun yaşam döngüsüne giriyor, toprağa suya, bitkiye karışıyor, risk büyük.

Türkiye’nin en önemli uranyum yataklarından birine sahip olan Manisa’nın Köprübaşı ilçesi, uranyumun gölgesinde yaşamın sürdüğü bir köyün hikayesini saklıyor sarıya çalan topraklarında. Kentin bağlarındaki üzümü, bahçelerindeki meyve ağaçlarını, dağlarındaki kokulu otları büyüten verimli topraklar bu köyde bambaşka bir şey tutuyor içinde. Kasar’ın topraklarında yıllar önce bir sır gibi ortaya çıkarılan uranyum, toprağın üzerinde biten bir yara olmuş iyileşmeyi bekliyor. Toprak, bağrından çıkarılan bu yarayı örtmek istermişçesine çelimsiz yaban otlarına bürünmeye çalışıyor. Kuzular uranyumdan habersiz, toprağın sunduğu türlü otla avunuyor. Kasar’da esen rüzgar, yağan yağmur bu sırrı civardaki Demirköprü Barajı’na, Gediz Nehri’ne taşıyor. Kimi zaman bir bitkinin yaprağına konuyor kimi zaman da bir evin damında konaklıyor. Kasar, bağrındaki yarayla yaşamaya çalışıyor…